Kto poślubił Barbara Sinatra'ego?
Zeppo Marx ożenił się z Barbara Sinatra w roku. Różnica wieku wynosiła 26 lata, 0 miesięcy i 13 dni.
Małżeństwo zakończyło się w roku.
Frank Sinatra ożenił się z Barbara Sinatra roku . Barbara Sinatra miał 49 lat w dniu ślubu (49 lata, 4 miesięcy i 1 dni). Frank Sinatra miał 60 lat w dniu ślubu (60 lata, 6 miesięcy i 29 dni). Różnica wieku wynosiła 11 lata, 2 miesięcy i 26 dni.
Małżeństwo trwało 21 lata, 10 miesięcy i 3 dni (7977 dni). Małżeństwo zakończyło się r. Przyczyna: śmierć osoby
Barbara Sinatra
Barbara Sinatra; pierwotnie Barbara Ann Blakeley (ur. 10 marca 1927 w Bosworth w stanie Missouri; zm. 25 lipca 2017 w Rancho Mirage w stanie Kalifornia) – amerykańska działaczka charytatywna; w młodości modelka i tancerka. Była żoną aktora i komika Zeppo Marxa oraz piosenkarza i aktora Franka Sinatry.
Czytaj więcej...
Zeppo Marx
Zeppo Marx, właśc. Herbert Marx (ur. 25 lutego 1901 w Nowym Jorku, zm. 30 listopada 1979 w Palm Springs) – amerykański aktor komediowy. Jeden z braci Marx.
Czytaj więcej...Barbara Sinatra

Frank Sinatra
Francis Albert Sinatra (ur. 12 grudnia 1915 w Hoboken w stanie New Jersey, zm. 14 maja 1998 w Los Angeles) – amerykański piosenkarz i aktor filmowy pochodzenia włoskiego, ze względu na swój status popularnie nazywany „The Voice”. Jego muzyka jest uznawana za ponadczasową, zaś on sam za najwybitniejszego amerykańskiego piosenkarza XX wieku. Szacowany nakład ze sprzedaży wszystkich jego wydawnictw na całym świecie wynosi ponad 150 milionów egzemplarzy, co czyni go jednym z artystów z największą liczbą sprzedanych albumów muzycznych w dziejach.
Karierę muzyczną rozpoczął w drugiej połowie lat 30. XX wieku od współpracy z Harrym Jamesem i Tommym Dorseyem. W 1943 podpisał kontrakt z Columbia Records i rozpoczął solową karierę i wkrótce stał się idolem bobby soxers. Był pierwszym amerykańskim piosenkarzem, który śpiewał nie tylko dla dorosłych, ale zdobył popularność wśród nastolatków. Wystąpił w kasowym musicalu Podnieść kotwicę (1945) i otrzymał Oscara honorowego za występ w filmie krótkometrażowym The House I Live In (1946). Na rynku fonograficznym zadebiutował w 1946 albumem studyjnym pt. The Voice of Frank Sinatra. Na przełomie lat 40. i 50. przeżywał okres kryzysu w karierze. Powrócił na szczyty popularności po zdobyciu Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego i Złotego Globu za rolę w filmie Stąd do wieczności (1953). Do końca lat 50. XX wieku wydał kilka albumów, które osiągnęły sukces komercyjny: In the Wee Small Hours (1955), Songs for Swingin’ Lovers! (1956), Come Fly with Me (1958), Only the Lonely (1958) i Nice ’n’ Easy (1960).
Czytaj więcej...