Kto poślubił Caroline Fitzgerald'ego?

Caroline Fitzgerald (September 22, 1865 – December 25, 1911) was an American poet and litteratrice who spent most of her adult life in Europe, particularly Italy. Although not fabulously rich, she was wealthy enough to move to and fro between The Gilded Age in America and La Belle Époque in Europe. Inspired by Robert Browning's verse, she published a volume of poetry which was well received at the time but which eventually became almost forgotten. She married into the English aristocracy to Lord Edmond Fitzmaurice until she was able to get the marriage annulled after a few years.

After the end of her marriage, as a single woman she travelled widely in Europe becoming friendly with authors including Henry James and Sir Frederic Kenyon. She had romantic relationships with two men, both at the start of their professional careers, who were neither particularly wealthy nor who moved in high society. In 1901 she married the Italian physician, academic, explorer and mountaineer Filippo De Filippi. Together they toured Central Asia and India. Their happy marriage was cut short by her death in 1911 at the age of forty-six.

Her biography, published in 2018, points out the parallels between her life and that of several of the female protagonists in the earlier novels of a writer she knew well, Henry James, exemplified by Isabel Archer in The Portrait of a Lady.

Edmond George Petty-Fitzmaurice, 1. baron Fitzmaurice (ur. 19 czerwca 1846 w Lansdowne House w Londynie, zm. 21 czerwca 1935 w Bradford-on-Avon w hrabstwie Wiltshire) – brytyjski arystokrata i polityk, członek Partii Liberalnej, minister w pierwszym rządzie Herberta Henry’ego Asquitha.

Był drugim synem Henry’ego Petty'ego-Fitzmaurice’a, 4. markiza Lansdowne, i hrabiny Emily de Flahaut, córki francuskiego polityka Charles’a Josepha, hrabiego de Flahaut. Jego starszym bratem był Henry Petty-Fitzmaurice, 5. markiz Lansdowne. Edmond kształcił się w Eton College oraz w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge. W 1866 r. został przewodniczącym Cambridge Union. W 1871 r. rozpoczął praktykę adwokacką w Lincoln’s Inn, ale nigdy nie pracował jako prawnik.

W 1868 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Calne. W latach 1872–1874 był parlamentarnym prywatnym sekretarzem Roberta Lowe’a, Kanclerza Skarbu, a następnie ministra spraw wewnętrznych. W 1880 r. został komisarzem w Stambule. W 1883 r. objął stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Na tym stanowisku pozostał do upadku liberalnego gabinetu w 1885 r.

Okręg Calne został zlikwidowany przed wyborami 1885 r. i lord Edmond zdecydował się wystartować z okręgu Blackfriars and Hutchesontown. Ostatecznie jednak Fitzmaurice zrezygnował ze startu z powodu złego stanu zdrowia. W 1887 r. powrócił do czynnego życia politycznego, ale podejmowane przezeń próby powrotu do Izby Gmin (w 1892 r. z okręgu Deptford oraz w 1895 r. z okręgu Cricklade) kończyły się niepowodzeniem. Dopiero w 1898 r. Fitzmaurice uzyskał mandat parlamentarny, wygrywając wybory uzupełniające w okręgu Cricklade.

Po powrocie liberałów do władzy w 1905 r. ponownie został podsekretarzem stanu w MSZ. W 1906 r. nie wystartował w wyborach parlamentarnych. Otrzymał za to parowski tytuł 1. barona Fitzmaurice i zasiadł w Izbie Lordów. W październiku 1908 r. został członkiem gabinetu jako Kanclerz Księstwa Lancaster. Wszedł również w skład Tajnej Rady. Z powodu złego stanu zdrowia zrezygnował ze stanowiska już w 1909 r.

Lord Fitzmaurice był ponadto przewodniczącym rady hrabstwa Wiltshire w latach 1896–1906. Napisał również biografie swojego pradziadka, premiera lorda Shelburne, oraz o kilku innych członkach swojej rodziny (m.in. o ekonomiście Williamie Petty'm oraz lordzie Granville'u).

W 1889 r. poślubił Caroline FitzGerald, córkę Williama Johna FitzGerala. Lord Fitzmaurice zmarł w 1935 r. nie pozostawiając potomstwa. Wraz z jego śmiercią wygasł tytuł parowski.

Filippo De Filippi (6 April 1869 – 23 September 1938) was an Italian medical doctor, scientist, mountaineer and explorer. De Filippi was born in Turin on 6 April 1869 to Giuseppe De Filippi, a lawyer, and Olimpia Sella.