Kto poślubił Diana (księżna Walii)'ego?

Diana, księżna Walii (ur. jako Diana Frances Spencer 1 lipca 1961 w Sandringham, zm. 31 sierpnia 1997 w Paryżu) – brytyjska arystokratka, była członkini brytyjskiej rodziny królewskiej, pierwsza żona Karola III, króla Wielkiej Brytanii (wówczas Karola, księcia Walii), syna królowej Wielkiej Brytanii Elżbiety II i Filipa, księcia Edynburga. Matka Wilhelma, księcia Walii, i Henryka, księcia Sussexu, odpowiednio 1. i 5. osoby w sukcesji do tronu brytyjskiego.

Stała się osobą publiczną w 1980, będąc wymienianą jako potencjalna kandydatka na żonę dla Karola, następcy tronu Wielkiej Brytanii. Ich ślub, który odbył się 29 lipca 1981 w katedrze św. Pawła w Londynie, był międzynarodowym wydarzeniem społecznym i często jest określany jako „bajkowy ślub” lub „ślub stulecia”. W pierwszej połowie lat 90. XX w. prasa ujawniła kulisy małżeństwa księstwa Walii, publikując materiały kompromitujące obojga partnerów. Diana i Karol w 1992 ogłosili separację, co było jednym z powodów ogłoszenia przez królową Elżbietę II tego roku jako annus horribilis. Rozwód pary orzeczono w 1996.

Zarówno w trakcie związku z Karolem, jak i po rozwodzie księżnej Dianie towarzyszyło duże zainteresowanie mediów, które w 1997 doprowadziło pośrednio do wypadku samochodowego, w którym to na miejscu zginęli kierowca Henri Paul i towarzysz księżnej, Dodi Al-Fayed, a ona sama zmarła w wyniku obrażeń odniesionych w wypadku.

Pozostaje jednym z najpopularniejszych członków brytyjskiej rodziny królewskiej, m.in. zajęła trzecie miejsce w plebiscycie „100 najwybitniejszych Brytyjczyków” przeprowadzonym przez BBC. Zasłynęła działalnością dobroczynną i charytatywną, które przyniosły jej przydomki „księżnej ludu”, „królowej ludzkich serc” i „ludowej księżniczki”. Uważa się, że przyczyniła się do podpisania w 1997 traktatu w Ottawie, który zabrania produkcji, gromadzenia, eksportu i używania min przeciwpiechotnych. Była powszechnie znana z zamiłowania do mody, w prasie zyskała miano ikony stylu.

Karol III (ang. Charles Philip Arthur George; ur. 14 listopada 1948 w Londynie) – król Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz 14 innych suwerennych królestw Wspólnoty, w tym ich terytoriów i obszarów zależnych, od 8 września 2022. Głowa Wspólnoty i Kościoła Anglii (Obrońca Wiary) oraz naczelny dowódca Brytyjskich Sił Zbrojnych.

Pochodzi z dynastii Windsorów. Jest pierworodnym synem królowej Elżbiety II i jej męża, Filipa, księcia Edynburga. Od urodzenia nosił tytuł Jego Królewskiej Wysokości Księcia Karola z Edynburga. Po śmierci dziadka w 1952 i wstąpieniu matki na tron Zjednoczonego Królestwa zajął pierwsze miejsce w linii sukcesji brytyjskiego tronu, a także uzyskał tytuł księcia Kornwalii. W 1958 otrzymał tytuł księcia Walii. Po śmierci ojca w 2021 przejął tytuł księcia Edynburga. Od 20 kwietnia 2011 zajmował pozycję najdłużej oczekującego następcy tronu w historii brytyjskiej rodziny królewskiej, a 19 września 2013 został najstarszym następcą tronu w dziejach Wielkiej Brytanii. Po śmierci Elżbiety II 8 września 2022 został królem Zjednoczonego Królestwa i jednocześnie najstarszym wstępującym na tron brytyjski. Jego koronacja odbyła się 6 maja 2023 w Opactwie Westminsterskim.

W 1970 ukończył Kolegium Trójcy Świętej Uniwersytetu w Cambridge i został pierwszym brytyjskim następcą tronu w historii, który uzyskał tytuł zawodowy. W latach 1971–1976 służył w Królewskich Siłach Powietrznych (Royal Air Force) i w Królewskiej Marynarce Wojennej (Royal Navy). Jako następca tronu zaangażowany był w działalność publiczną i charytatywną. Reprezentował swoją matkę w oficjalnych wystąpieniach i patronował ponad 400 organizacjom. W 1975 założył Prince’s Trust, fundację wspierającą młodych ludzi w ich rozwoju.

W latach 1981–1996 był żonaty z Dianą Spencer, z którą ma dwóch synów: Wilhelma (ur. 1982) i Henryka (ur. 1984), którzy zajmują kolejno pierwsze i piąte miejsce w linii sukcesji do brytyjskiego tronu. W 2005 poślubił z Kamilę Shand, znaną także pod nazwiskiem Parker Bowles.