Kto poślubił Henryk VIII Tudor'ego?

Henryk VIII (ur. 28 czerwca 1491 w Greenwich, zm. 28 stycznia 1547 w Londynie) – król Anglii (od 21 kwietnia 1509 do końca życia), lord Irlandii (1494–1542), król Irlandii (1542–1547), drugi monarcha z dynastii Tudorów (po swoim ojcu, Henryku VII). Doprowadził, w latach 20. i 30. XVI wieku, do rozłamu z Kościołem rzymskokatolickim oraz ustanowienia Kościoła anglikańskiego, niezależnego od papieża, ale podporządkowanego królowi Anglii; za jego panowania dokonano kasaty klasztorów. Znany jest także z faktu, iż sześciokrotnie zawierał związek małżeński, oraz z tego, że doprowadził do skazania na śmierć i egzekucji poprzez ścięcie dwóch swoich małżonek.

Znaczące akty prawne uchwalone za jego panowania:

• kilka ustaw rozdzielających Kościół anglikański od Kościoła katolickiego oraz ustanawiających Henryka VIII głową Kościoła anglikańskiego
• ustawy o unii 1536–1543 (łączące Anglię i Walię w jedno państwo)
• ustawa o sodomii (Buggery Act) 1533 – pierwsze angielskie prawo przeciw sodomii
• ustawa o czarach (Witchcraft Act) 1542 – karząca śmiercią za „wywoływanie lub wyczarowywanie złych duchów”

Henryk znany był jako nałogowy karciarz i gracz w kości. W młodości brylował w sporcie, zwłaszcza w tenisie, i lubił polowania. Był także utalentowanym muzykiem, kompozytorem i poetą; legenda przypisuje mu autorstwo popularnej piosenki „Greensleeves”. Za napisanie popularnego (około 20 wydań w Anglii i Europie) traktatu poddającego krytyce nauki Marcina Lutra (Assertio Septem Sacramentorum) w 1521 r. otrzymał od papieża tytuł „obrońcy wiary” (Fidei Defensor). Za jego panowania wybudowano i uświetniono kilka budowli, takich jak kaplica King’s College, kościół Christ Church, Oxford, Pałac Hampton Court, Pałac Nonsuch oraz Opactwo Westminsterskie. Inwestował we flotę, zwiększył liczbę okrętów z 5 do 53 (w tym „Mary Rose”, której pozostałości znajdują się w Muzeum Morskim w Portsmouth).

W pierwszych miesiącach panowania Henryka VIII, z uwagi na niepełnoletniość monarchy, regencję sprawowała jego babka Małgorzata, hrabina Richmond i Derby. Od czerwca do października 1513 regentką, w imieniu przebywającego we Francji króla, była jego pierwsza żona Katarzyna Aragońska. Od maja do lipca 1520 obowiązki regenta pełnił Thomas Howard, książę Norfolk. Od lipca do września 1544 przebywającego we Francji monarchę zastępowała jego ostatnia żona Katarzyna Parr.

Katarzyna Aragońska (ur. 16 grudnia 1485 w Alcalá de Henares, zm. 7 stycznia 1536 w Kimbolton) – królewna aragońska i kastylijska, księżna Walii w latach 1499–1509 i 1533–1536, królowa Anglii w latach 1509–1533 jako pierwsza żona Henryka VIII Tudora, regentka Anglii w roku 1513, matka Marii I.

Anne Boleyn (; c. 1501 or 1507 – 19 May 1536) was Queen of England from 1533 to 1536, as the second wife of King Henry VIII. The circumstances of her marriage and execution, by beheading for treason, made her a key figure in the political and religious upheaval that marked the start of the English Reformation.

Anne was the daughter of Thomas Boleyn (later Earl of Wiltshire), and his wife, Elizabeth Howard, and was educated in the Netherlands and France. Anne returned to England in early 1522, to marry her cousin James Butler, 9th Earl of Ormond; the marriage plans were broken off, and instead, she secured a post at court as maid of honour to Henry VIII's wife, Catherine of Aragon. Early in 1523, Anne was secretly betrothed to Henry Percy, son of Henry Percy, 5th Earl of Northumberland, but the betrothal was broken off when the Earl refused to support it. Cardinal Thomas Wolsey refused the match in January 1524.

In February or March 1526, Henry VIII began his pursuit of Anne. She resisted his attempts to seduce her, refusing to become his mistress, as her sister Mary had previously been. Henry focused on annulling his marriage to Catherine, so he would be free to marry Anne. After Wolsey failed to obtain an annulment from Pope Clement VII, it became clear the marriage would not be annulled by the Catholic Church. As a result, Henry and his advisers, such as Thomas Cromwell, began breaking the Church's power in England and closing the monasteries. Henry and Anne formally married on 25 January 1533, after a secret wedding on 14 November 1532. On 23 May 1533, the newly appointed Archbishop of Canterbury Thomas Cranmer declared Henry and Catherine's marriage null and void. Five days later, he declared Henry and Anne's marriage valid. Pope Clement excommunicated Henry and Cranmer. As a result of the marriage and excommunications, the first break between the Church of England and the Catholic Church took place, and the King took control of the Church of England. Anne was crowned queen on 1 June 1533. On 7 September, she gave birth to the future Queen Elizabeth I. Henry was disappointed to have a daughter, but hoped a son would follow and professed to love Elizabeth. Anne subsequently had three miscarriages and by March 1536, Henry was courting Jane Seymour.

Henry had Anne investigated for high treason in April 1536. On 2 May, she was arrested and sent to the Tower of London, where she was tried before a jury, including Henry Percy, her former betrothed, and her uncle Thomas Howard, 3rd Duke of Norfolk. She was convicted on 15 May and beheaded four days later. Historians view the charges, which included adultery, incest with her brother George, and plotting to kill the King, as unconvincing.

After her daughter, Elizabeth, became queen in 1558, Anne became venerated as a martyr and heroine of the English Reformation, particularly through the works of George Wyatt. She has inspired, or been mentioned in, many cultural works and retained her hold on the popular imagination. She has been called "the most influential and important queen consort England has ever had", as she provided the occasion for Henry to declare the English Church's independence from the Vatican.

Jane Seymour, Jane lub Joanna Seymour (ok. 1508/1509 – 24 października 1537) – królowa-małżonka Anglii i Irlandii jako trzecia żona króla Anglii Henryka VIII.

Król Henryk VIII zaczął romansować z Jane Seymour jeszcze podczas małżeństwa z Anną Boleyn i poślubił ją zaledwie 11 dni po straceniu Anny – 30 maja 1536. Jane przyczyniła się do powrotu do łask króla jego córki – Marii Tudor, z pierwszego małżeństwa z Katarzyną Aragońską. Ponadto urodziła ona jedynego męskiego potomka, późniejszego króla Anglii i Irlandii, Edwarda VI. Zmarła w wyniku gorączki poporodowej 12 dni po jego urodzeniu, w nocy z 24 na 25 października 1537 roku.

Anna Kliwijska (ur. 22 września 1515 w Düsseldorfie, zm. 16 lipca 1557) – księżniczka niemiecka-kliwijska. Była królową-małżonką Anglii i Irlandii jako czwarta z kolei żona Henryka VIII Tudora, od 6 stycznia do 9 lipca 1540.

Catherine Howard (c. 1523 – 13 February 1542) was Queen of England from July 1540 until November 1541 as the fifth wife of King Henry VIII. She was the daughter of Lord Edmund Howard and Joyce Culpeper, a first cousin to Anne Boleyn (the second wife of Henry VIII), and the niece of Thomas Howard, 3rd Duke of Norfolk. Thomas Howard was a prominent politician at Henry's court. He secured her a place in the household of Henry's fourth wife, Anne of Cleves, where Howard caught the King's interest. She married him on 28 July 1540 at Oatlands Palace in Surrey, just 19 days after the annulment of his marriage to Anne. Henry was 49, and it is widely accepted that Catherine was about 17 at the time of her marriage to him.

Catherine was stripped of her title as queen in November 1541 and beheaded three months later on the grounds of treason for committing adultery with her distant cousin, Thomas Culpeper.

Katarzyna Parr (ur. ok. 1512 w zamku Kendal, zm. 5 września 1548 w zamku Sudeley w hrabstwie Gloucestershire) – królowa-małżonka Anglii i Irlandii, ostatnia, szósta żona króla Henryka VIII. Przeżyła go o niespełna dwadzieścia miesięcy. Ze wszystkich królowych angielskich miała najwięcej mężów, bo czterech (dwukrotnie owdowiała przed małżeństwem z Henrykiem VIII). Cieszyła się przyjaźnią trojga dzieci Henryka i osobiście zaangażowała się w edukację Elżbiety i Edwarda (oboje zostali później władcami Anglii). Miała wpływ na ustanowienie przez Henryka Trzeciego Aktu Sukcesji z 1543 roku, który przywrócił prawo sukcesji obu córkom króla – Marii i Elżbiecie. Kiedy Henryk był na wojnie we Francji, od lipca do sierpnia 1544 roku pełniła funkcję regentki i gdyby wtedy król zginął, byłaby regentką do czasu osiągnięcia przez Edwarda wieku sprawnego. W testamencie Henryk nie wyznaczył jej jednak żadnych funkcji państwowych. Z powodu jej sympatii do stronnictwa reformacji frakcja katolicka na dworze królewskim doprowadziła w 1546 roku do wydania nakazu aresztowania Katarzyny Parr, ale do niego nie doszło, gdyż małżonkowie pogodzili się. Jako pierwsza angielska królowa opublikowała pod własnym nazwiskiem książkę Modlitwy lub medytacje. Przejęła zadania wychowawcy Elżbiety po śmierci króla i opublikowała drugą książkę Lamentacje grzesznika. Pół roku po śmierci Henryka poślubiła czwartego i ostatniego męża – Tomasza Seymoura, pierwszego barona Seymoura z Sudeley. Było to krótkotrwałe małżeństwo, ponieważ Katarzyna zmarła we wrześniu 1548 roku, z powodu gorączki połogowej wynikłej po urodzeniu córki Marii Seymour.