Kto poślubił Wiktoria Farnese'ego?
Francesco I d'Este, Duke of Modena ożenił się z Wiktoria Farnese roku . Wiktoria Farnese miał 29 lat w dniu ślubu (29 lata, 9 miesięcy i 14 dni). Francesco I d'Este, Duke of Modena miał 37 lat w dniu ślubu (37 lata, 5 miesięcy i 6 dni). Różnica wieku wynosiła 7 lata, 7 miesięcy i 23 dni.
Małżeństwo trwało 1 lata, 5 miesięcy i 29 dni (545 dni). Małżeństwo zakończyło się r.
Wiktoria Farnese: Oś czasu stanu małżeństwa
1 Pixel = 1 Month
Wiktoria Farnese
Maria Wiktoria Farnese (ur. 29 kwietnia 1618 w Parmie, zm. 10 sierpnia 1649 w Modenie) – księżniczka Parmy i poprzez małżeństwo księżna Modeny i Reggio.
Urodziła się jako córka księcia Parmy, Piacenzy i Castro Ranuccio I i jego żony księżnej Małgorzaty. 12 lutego 1648 w Parmie poślubiła owdowiałego po śmierci jej starszej siostry Marii Katarzyny księcia Modeny i Reggio Franciszka I d’Este. Jedyną córką tej pary była Wiktoria d’Este (1649-1656).
Czytaj więcej...
Francesco I d'Este, Duke of Modena
Franciszek I d’Este, wł. Francesco I d’Este (ur. 6 września 1610, zm. 14 października 1658) – książę Modeny i Reggio od roku 1629 do swojej śmierci.
Był najstarszym synem księcia Alfonsa III i jego ukochanej żony – Izabeli Sabaudzkiej, córki Karola Emanuela I Wielkiego, księcia Sabaudii. Księciem Modeny i Reggio został po tym, jak jego ojciec abdykował w 1629.
Na początku swoich rządów musiał zmierzyć się z zarazą, która trwała w latach 1630–1631 i zabiła 70% mieszkańców Modeny. W 1631 Franciszek poślubił Marię Katarzynę (1615–1646), córkę Ranuccio I Farnese i miał z nią 9 dzieci:
- Alfonsa d’Este (ur. i zm. 1632),
- Alfonsa IV (1634–1662), księcia Modeny,
- Isabellę d’Este (1635–1666), żonę Ranuccio II Farnese,
- Leonorę d’Este (1639–1640),
- Tedalda d’Este (1640–1643),
- Almerica d’Este (1641–1660),
- Leonorę d’Este (1643–1722),
- Marię d’Este (1644–1684), żonę Ranuccio II Farnese,
- Tedalda d’Este (ur. i zm. 1646).
Po wybuchu wojny trzydziestoletniej, Franciszek przyłączył się do Hiszpanii i najechał księstwo Parmy. Kiedy pojechał do Hiszpanii, gdzie spodziewał się otrzymać nagrodę za poparcie, wrócił z pustymi rękoma. Uzyskał jedynie Correggio za 230 tys. florenów.
W wojnie Castro, Franciszek poparł Wenecję, Parmę i Florencję przeciwko papieżowi Urbanowi VIII, aby odzyskać Ferrarę – dawną ziemię rodziny Este. Wojna zakończyła się 31 marca 1644, a Modeńczycy nie dostali nic. Franciszek, który zraził się do Hiszpanii, zawarł następnie sojusz z Francją, nie udało mu się zdobyć Cremony. Szala zwycięstwa w wojnie przechyliła się na stronę Hiszpanii, jednak Franciszek potwierdził swój sojusz z Francją poprzez małżeństwo swojego syna i następcy z Laurą Martinozzi, siostrzenicą kardynała Jules’a Mazarina.
Po udanym odparciu Hiszpanów, który najechali Mediolan, Franciszek poprowadził swoje wojska razem z Francuzami i Sabaudczykami – razem ze swoim synem podbił Alessandrię i Valenzę (1656–1657). W 1658 podbił również Mortara, ale zaraziwszy się malarią zmarł wkrótce w Santhià.
Czytaj więcej...